Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ Η ΛΕΥΚΑΔΑ
ΤΩΝ ΓΙΟΡΤΩΝ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗΣ
Με την ίδρυση της Φιλαρμονικής Εταιρείας στα 1850 και ενώ η Λευκάδα βρίσκεται κάτω από την Αγγλική προστασία, συντελείται η μεγάλη αλλαγή στη μουσική ιστορία του τόπου. Η Φιλαρμονική Εταιρεία, εκτός των άλλων, ιδρύεται για να προσφέρει δωρεάν μουσική παιδεία στους νέους των ασθενέστερων οικονομικά τάξεων. Το γεγονός αυτό συνέβαλε αποφασιστικά στη δημιουργία μιας εξαιρετικά σημαντικής συνεισφοράς στον πολιτισμό και την εν γένει αισθητική του τόπου. Η μουσική καλλιέργεια των νέων και η διάχυση της στα ευρύτερα κοινωνικά στρώματα δημιουργεί την ξεχωριστή λευκαδίτικη ψυχοσύνθεση σαν αποτέλεσμα της μύησης και της μέθεξης με το μυστικό κόσμο της αρμονίας των ήχων.
Δεν είναι όμως μόνο η Φιλαρμονική, σιγά σιγά ιδρύονται κι άλλα μουσικά σωματεία που προσφέρουν σημαντική μουσική παιδεία. Οι μαντολινάτες, οι σερενάτες στα καντούνια της πόλης της εποχής εκείνης είναι η ευχάριστη καθημερινότητα στην ταραγμένη εποχή τους.
Αυτός ο φιλόμουσος και καλλιεργημένος κόσμος αργότερα θ αποτελέσει τον κεντρικό πυρήνα των Γιορτών Λόγου και Τέχνης.
Η Φιλαρμονική με τις συναυλίες της, ο Ορφέας, ο Αρίων, η Νέα Χορωδία με τις μαντολινάτες και τις χορωδίες τους θα παρουσιάζουν κάθε καλοκαίρι τη δουλειά τους και θ αποσπούν τον θαυμασμό και το χειροκρότημα ντόπιων και ξένων. Διάσημοι σολίστ όπως η Χαιρεγιώργου-Σιγάρα στο πιάνο ο Βύρων Κολάσης στο βιολί αλλά και φημισμένα σύνολα θα παρουσιαστούν στις Γιορτές Λόγου και Τέχνης. Μεγάλες ορχήστρες, όπως εσχάτως η Καμεράτα του Μεγάρου Μουσικής υπο την διεύθυνση της λευκαδίτισσας αρχιμουσικού Κωνστάντιας Γουρζή. Η 80μελής χορωδία και ορχήστρα του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου να παρουσιάζει τον μελοποιημένο από τον λευκαδίτη μουσικοσυνθέτη Διονύση Γράψα-Φωτεινό- του Βαλαωρίτη παραγωγής του Πνευματικού μας Κέντρου για τον εορτασμό των 50χρονων των Γιορτών το καλοκαίρι του 2005. Κι όταν από τα 1962 στα πλαίσια των Γιορτών ξεκινά το Διεθνές Φεστιβάλ Λαϊκών Χορών, η Λευκάδα πλημμυρίζει από τις λαϊκές μουσικές των χωρών που συμμετέχουν. Ένα παγκόσμιο μουσικό πανηγύρι γεννιέται με μια αφάνταστη μουσική πολυχρωμία.
Αλλά η κορυφαία στιγμή στα μουσικά μας πράγματα είναι εκείνη όπου η μεγάλη ντίβα του 20ου αιώνα Μαρία Κάλας θα τραγουδήσει στην Κεντρική Πλατεία της Λευκάδας την άρια της Σαντούτσας από την Οπερα Καβαλλερία Ρουστικάνα του Μασκάνι. ΄Ηταν Αύγουστος του 1964.